X
تبلیغات
آلبوم عکس

آلبوم عکس

عکس های جذاب از آسمان بی کران

نخستین پرواز به فضا

نخستین پرواز به فضا
دوازدهم آوریل (23 فروردین) 1961 روز به یاد ماندنی در تاریخ بشری است؛ روزی که یوری گاگارین نخسین انسانی بود که زمین، گهواره آرام بشر، را ترک کرد تا به قضا سفر کند. این نخستین پرواز که فقط در مداری نزدیک به زمین صورت گرفت آغاز عصر اکتشافات فضایی سرنشین دار بشر بود
+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم فروردین 1385ساعت 18:16  توسط صابر  | 

بيست سال بعد از فاجعه انهدام شاتل فضايی چلنجر

بيست سال از فاجعه انهدام شاتل فضايی چلنجر در فضا می گذرد. اين انفجار باعث مرگ ۷ تن از سرنشينان فضاپيما شد.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم فروردین 1385ساعت 18:7  توسط صابر  | 

تصاویر خورشید گرفتگی از ISS

این تصاویر از ایستگاه فضائی گرفته شده اند

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم فروردین 1385ساعت 13:47  توسط صابر  | 

صورت فلکی عقرب

اینم یه عکس از صورت فلکی عقرب

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم فروردین 1385ساعت 17:32  توسط صابر  | 

صورت فلکی جبار

 

اینم یه عکس دیگه از صورت فلکی جبار

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم فروردین 1385ساعت 17:16  توسط صابر  | 

صورت فلکی جبار

ستاره های پر نور دو تصویر زیر را شناسایی کنید تا بتوانید صورت فلکی جبار را که هفت ستاره پر نور دارد تشخیص دهید.

سه ستاره وسطی که در یک خط قرار دارند به همراه سحابی جبار شمشیر جبار را تشکیل میدهند.

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم فروردین 1385ساعت 20:42  توسط صابر  | 

شمشیر جبار

M42 و M43 و همچنین سحابی های سر اسب و شعله درست بخشی از صورت فلکی جبار را تشکیل میدهند که شمشیر جبار نامیده می شود.

شمشیر جبار

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم فروردین 1385ساعت 19:56  توسط صابر  | 

سحابی جبار M42 و M43

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم فروردین 1385ساعت 19:38  توسط صابر  | 

سحابی بزرگ جبار M42

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم فروردین 1385ساعت 19:36  توسط صابر  | 

سحابی سر اسب و شعله

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم فروردین 1385ساعت 19:34  توسط صابر  | 

بيست سال بعد از فاجعه انهدام شاتل فضايی چلنجر

 

بيست سال از فاجعه انهدام شاتل فضايی چلنجر در فضا می گذرد. اين انفجار باعث مرگ ۷ تن از سرنشينان فضاپيما شد.

کريستا مک اوليف يکی از سرنشينان فضاپيما قرار بود اولين معلمی باشد که به فضا می رود.

اين سفر، دهمين ماموريت چلنجر به فضا بود. سرنشينان فضاپيما به ترتيب از جلو خلبان مايک اسميت، به همراهی کريستا مک اوليف و دو فضانورد اليسون اونيزوکا و گرگوری جارويس بودند.

روز ۲۸ ژانويه ۱۹۸۶ به طور غيرعادی سرد بود و مرکز فضايی کندی در فلوريدا يخ زده بود. گفته می شود پايين بودن درجه هوا يکی از دلايل مهم وقوع اين حادثه بوده است.

به دليل سردی هوا پرواز شاتل چلنجر به فضا چندين بار به حالت تعليق در آمده بود. با اين حال شاتل چلنجر روز ۲۸ ژانويه در ساعت ۱۱:۳۸ به وقت محلی از مرکز فضايی کندی در فلوريدا به فضا پرتاب شد.

دقيقا ۷ ثانيه بعد از پرتاب شاتل فضايی چلنجر، دود غليظی مشاهده شد که به دنبالش صدای چندين انفجار شنيده شد.

ميليون ها تماشاگر تلويزيون در دنيا شاهد انفجار فضاپيمای چلنجر بودند.

ظاهرا اختلال در يکی از موشک های حمل کننده شاتل، عامل اصلی انفجار اين فضاپيما بوده است.

تکه های باقيمانده فضاپيما جمع آوری شده و در کيپ کاناورال نگه داری می شوند. بعد از اين اتفاق برنامه های ناسا به مدت دو سال عقب افتادند.

رونالد ريگان، رييس جمهور وقت آمريکا، از تمام سرنشينان اين فضاپيما به عنوان قهرمانان ملی ياد کرد.

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم فروردین 1385ساعت 18:28  توسط صابر  | 

دهانه تیکو

دهانه تیکو

از پشت دوربین های دوچشمی و تلسکوپ های کوچک به نظر می رسد سراسر ماه پر از دهانه های کوچک و بزرگ است. وقتی ماه به شکل هلال است، نزدیکی های مرز سایه - روشن بهترین جا برای رصد است چون اطراف این مرز سایه کوه ها و دهانه های ماه بلندتر و بهتر دیده می شوند. اما وقتی ماه کامل است برخی دهانه ها که از خط سایه روشن دورند شکل تازه ای می گیرند، از آنها رگه های روشنی بیرون زده است. در این تصویر دو دهانه رگه دار معروف دیده می شود: کپرنیک در بالا چپ و تیکو در پایین راست. این رگه ها حاصل از فرود موادی است که در زمان برخورد به وجود آورنده دهانه هایشان از سطح ماه جدا شده اند. دهانه های رگه دار از جوان ترین دهانه های ماه هستند. این عکس با یک تلسکوپ شکستی 7 اینچی، CCD SBIG ST10E و فیلتر H-آلفا طی یک نوردهی یک هزارم ثانیه ای گرفته شده است.
+ نوشته شده در  یکشنبه ششم فروردین 1385ساعت 15:5  توسط صابر  | 

مارپیچ خوش طرح

مارپیچ خوش طرح

تازه ترین تصویر تلسکوپ هابل از کهکشان مارپیچی 101 M با اندازه 192 مگا پیکسل یکی از بزرگترین پرتره های کهکشانی تهیه شده است که از ترکیب 51 عکس نمای نزدیک هابل که طی یک دهه اخیر گرفته شده اند و ترکیب تصاویر نمای کامل تلسکوپهای زمینی CFHT در هاوایی و کیت پیک در آریزونا به دست آمده است. در این تصویر میلیونها ستاره در کهکشان 101 M تفکیک شده اند، کهکشانی در خشان از قدر 8 در فاصله 25 میلیون سال نوری از ما در دسته ملاقه دب اکبر که به دلیل شکل بارز بازوهایی آن در دسته مارپیچی های خوش طرح قرار دارد.
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384ساعت 0:5  توسط صابر  | 

تنها در فضا
پرواز بروس مکندلس در تاریکی بی انتهای فضا در فوریه سال 1984 نخستین آزمایش واحد مانور تک سرنشین (MMU) بود که مانند صندلی متحرکی است که فضانور بر آن می نشیند. در این تصویر بی نظیر، که عکس بزرگتر آن را با امضای مکندلس در گوشه می بینید، فضانورد، عاری از هر گونه طناب اتصالی، بیش از 100 متر از شاتل فضایی چلنجر فاصله گرفته است.
+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم اسفند 1384ساعت 16:44  توسط صابر  | 

کهکشان مارپیچی 101 M

مارپیچ خوش طرح

تازه ترین تصویر تلسکوپ هابل از کهکشان مارپیچی 101 M با اندازه 192 مگا پیکسل یکی از بزرگترین پرتره های کهکشانی تهیه شده است که از ترکیب 51 عکس نمای نزدیک هابل که طی یک دهه اخیر گرفته شده اند و ترکیب تصاویر نمای کامل تلسکوپهای زمینی CFHT در هاوایی و کیت پیک در آریزونا به دست آمده است. در این تصویر میلیونها ستاره در کهکشان 101 M تفکیک شده اند، کهکشانی در خشان از قدر 8 در فاصله 25 میلیون سال نوری از ما در دسته ملاقه دب اکبر که به دلیل شکل بارز بازوهایی آن در دسته مارپیچی های خوش طرح قرار دارد.
+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم اسفند 1384ساعت 16:40  توسط صابر  | 

در همسایگی جبار

 

در همسایگی جبار
سحابی و خوشه ستاره ای جوان 1977 NGC که در نیم درجه ای شمال 42 M سحابی بزرگ جبار (شکارچی) قرار گرفته در این تصویر با نوردهی بلند مدت از پشت تلسکوپ آماتوری بزرگ به زیبایی به ثبت شده است. عکس از رابرت گندلر (Robert Gendler).
+ نوشته شده در  شنبه ششم اسفند 1384ساعت 15:18  توسط صابر  | 

هلیکس با چشمان فروسرخ

 

هلیکس با چشمان فروسرخ
سحابی سیاره نمای هلیکس یا 7293 NGC در صورت فلکی دلو و به فاصله 650 سال نوری از ما در نزد رصدگران آسمان شب است. به پهنای نصف قرص ماه کامل بزرگترین سیاره نمای آسمان از نظر اندازه زاویه ای است. گرچه هلیکس سوژه تلسکوپهای بسیاری تا کنون بوده اسا از جمله هدف تلسکوپ فضایی هابل در تصویری استثنایی (تصویر کوچک) اما نمای تازه تلسکوپ فضایی فروسرخ اسپیتزر در طول موجی تازه ساختارهای پنهان این سحابی را نشان می دهد.
+ نوشته شده در  شنبه ششم اسفند 1384ساعت 15:8  توسط صابر  | 

سلطان آسمان زمستان

سلطان آسمان زمستان

نمی شود يک شب زمستانی تلسکوپ را از جعبه بيرون آورد و به سراغ سحابی جبار نرفت. سحابی بزرگ جبار (M 42، پايين) معروف ترين سحابی نشری آسمان است. خود سحابی جبار متعلق به سحابی بارها گسترده تری است که در آسمان زمين وسعتی به اندازه تمامی صورت فلکی جبار را گرفته است. درست در ميان سحابی خوشه ای از ستاره های داغ و جوان قرار دارد که به خوشه ذوزنقه معروف است. در این تصویر گرفته شده در آسمان ایران ساختارهای شگفت آور سحابی به خوبی نمايان اند. بسياری از اين ساختارها را می توان زير آسمانی تاريک و پاک با بزرگنمايی های کم ديد. اين تصوير زيبا ترکيبی از چهار عکس با نوردهی های مختلف است (5 دقیقه، 3 دقیقه، 30 ثانیه، 15 ثانیه) که یک منجم آماتور ایرانی با استفاده از دوربين ديجيتال Canon EOS 20D که پشت تلسکوپ 12 سانتيمتری شکستی اسکای واچر مجهز به موتور ردیاب سوار شده گرفته شده است.
+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم دی 1384ساعت 16:33  توسط صابر  | 

زهره، الهه زیبایی برفراز افق غربی

زهره ،الهه زیبایی، کوله بار خود را برای سفر به آسمان صبحگاهی آماده می کند. اما در این روزهای آخر پیش از مقارنه با خورشید، درخشش خیره کننده آن و هلال باریک سیاره بسیار دیدنی است.
علی کوهپایی

 

 

 

آسمان کم کم تاریک می شود. در روز های سرد زمستان پس از غروب خورشید رنگ های سرخ  و دل انگیز افق ظاهر می گردند و سپس بر فراز آن ها درخششی خیره کنند لحظه ای صبر را از رصدگر می طلبد. زهره از اوایل سال ۱۳۸۴ به میهمانی آسمان شامگاهی آمده است و اکنون روزهای پایانی میهمانی خود در آسمان شامگاهی را سپری می کند. اما پیش از آنکه آسمان شامگاهی را ترک کند و وارد آسمان صبحگاهی شود، ارمغانی را برای علاقه مندان به آسمان عرضه می کند.

 

 زهره دومین سیاره منظومه شمسی از نظر نزدیکی به خورشید است. همواره چه در آسمان صبحگاهی و چه در آسمان شامگاهی پس از ماه و خورشید درخشان ترین جرم آسمان است. اهله زهره به دلیل اینکه سیاره ای زیرین (دورن مدار زمین) و همسایه ای نزدیک به زمین است به سادگی قابل مشاهده است. این سیاره در حالت بدر قابل مشاهده نیست چرا که بسیار نزدیک به خورشید است. از سوی وقتی قرص سیاره کامل می شود و به مقارنه بیرونی نزدیک می شود چنان از زمین دور است که قرص بسیار کوچکی به پهنای 10 تا 12 ثانیه قوس از آن پیداست. اما وقتی به مقارنه درونی نزدیک می شود هلال ان 6 بار بزرگتر از چهره ظاهری سیاره به هنگام بدر است. چنان که گاهی اوقات حتی شکل هلال مانند آن ممکن است با چشم غیر مسلح قابل تشخیص باشد!

زهره در  اواسط آبان ماه به بیشترین کشیدگی خود رسید. در آن هنگام از دید ناظر زمینی نیمی از قرص سیاره تاریک و نیم دیگر آن روشن بود. از آن پس هلال زهره هر شب باریک تر و بزرگ تر شد. قطر قرص ظاهری زهره در نزدیکی مقارنه درونی  با خورشید حدود ۶۰ثانیه قوس است (۶-۵ بار بزرگتر از قطر ظاهری زهره در مقارنه بیرونی) که درست در حد توان تفکیک تجربی چشم انسان است. در نتیجه رصدگران تیزبین در افقی کم غبار و عاری از اشفتگی جوی زیاد و افقی باز  که زهره بلافاصله پس از غروب دیده شود شاید بتوانند هلال زهره را با چشم غیر مسلح تشخیص دهند. بهترین زمان برای این کار پس از غروب روزهای اوایل دی است که زهره بسیار به خورشید و مقارنه درونی خود نزدیک شده است.

 

پس از پیدا کردن زهره سعی کنید در سمتی از قرص زهره که به طرف خورشید است، یک لبه روشن ببینید (شکلی شبیه به یک بومرنگ) یا اینکه سعی کنید از روی شعاع های نوری که در اطراف آن است قسمت روشن را تشخیص دهید چرا که در قسمتی که هلال قرار دارد می بایست شعاع های نوری  بیشتری را ببینید.

شاید فکر کنید که هرچه سیاره به زمین نزدیک تر می شود پرنورتر می شود اما این تصور درستی نیست. بین ۱۵ تا ۲۰ آذر زهره در پرنور ترین حالت خود قرار دارد. در این هنگام قدر آن به حدود  5/4- می رسد. پس از آن کم نورتر اما بزرگتر می شود. اما نورانیت بیش از حد زهره باعث می شود که ما از نور این جرم زیبا سایه ای کم فروغ اما محسوس را رصد کنیم.  برای رصد سایه زهره بهتر است ابتدا یک صفحه روشن را در مقابل مکان زهره در آسمان قرار دهیم و سپس با قرار دادن یک جسم کدر سعی کنیم سایه آن را ببینیم. باید این آزمایش در جایی به دور از نور شهر و زیر آسمان بسیارتاریک و در غیاب نور ماه انجام شود. عاملی که در این هنگام بسیار اهمیت می یابد تشخیص سایه زهره از سایه احتمالی افق است. در این حالت برای چند ثانیه از رسیدن نور زهره به جسم کدر خود داری کنید و سپس مانع را بردارید اگر تغییری را مشاهده کردید مربوط به سایه زهره است و اگر تغییری را مشاهده نکردید مشخص می شود که سایه بر اثر عوامل دیگر به وجود آمده است و باید مکان دیگری را برای رصد انتخاب کنید و یا تجربه خود را در دیدن سایه ها بیشتر کنید. 

 

یکی دیگر از کارهایی که علاقه مندان در این روزها می توانند انجام دهند، رصد سیاره زهره درنور روز است. برای این کار بهتر است ابتدا از زمان غروب خورشید آغاز کنید و هر روز کمی زودتر آن را رصد کنید چرا که در زمان غروب آسمان کمی تیره است و اگر به این روش عمل کنید چشم شما کم کم آمادگی لازم را پیدا می کند. زهره در نور روز به مانند نقطه پرنوری است که بار اول تشخیص دادن آن آسان نیست اما پس از آنکه برای اولین بار زهره را یافتید به آسانی آن را می بینید.

در این میان چند نکته بسیار مهم وجود دارد. به چشم خود فشار نیاورید چرا که نور روز ممکن است به آن صدمه بزند. اگر جسمی که در حال رصد کردن آن هستید زهره باشد باید حداقل ده ثانیه آن را ببینید. مدت های رصد خود را از ده ثایه بیشتر نکنید و پس از هر مرنبه حداقل ۳۰ تا ۴۰ ثانیه به چشم استراحت دهید. پس از اولین رویت زهره سعی کنید با تغییر دادن جای خود مکان آن را در نزدیکی عارضه ای قرار دهید تا در دفعات بعد آن را آسان تر بیابید و به دیگران نشان دهید. سعی کنید ابتدا با دوربین به سراغ زهره بروید و پس از رویت با دوربین به سراغ رویت با چشم بروید. برای اطمینان خورشید را در پشت مانع طبیعی مخفی کنید تا خطر بسیار کم شود. برای رصد آن هوای پاک را انتخاب کنید و در روزهایی که هوا غبار آلود یا آسمان همراه با لایه های نازک ابر است به دنبال زهره نگردید.

 

 

 

 

برگرفته از:

      http://science.nasa.gov

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم آذر 1384ساعت 14:55  توسط صابر  | 

سلطان آسمان زمستان

سلطان آسمان زمستان

نمی شود يک شب زمستانی تلسکوپ را از جعبه بيرون آورد و به سراغ سحابی جبار نرفت. سحابی بزرگ جبار (M 42، پايين) معروف ترين سحابی نشری آسمان است. خود سحابی جبار متعلق به سحابی بارها گسترده تری است که در آسمان زمين وسعتی به اندازه تمامی صورت فلکی جبار را گرفته است. درست در ميان سحابی خوشه ای از ستاره های داغ و جوان قرار دارد که به خوشه ذوزنقه معروف است. در این تصویر گرفته شده در آسمان ایران ساختارهای شگفت آور سحابی به خوبی نمايان اند. بسياری از اين ساختارها را می توان زير آسمانی تاريک و پاک با بزرگنمايی های کم ديد. اين تصوير زيبا ترکيبی از چهار عکس با نوردهی های مختلف است (5 دقیقه، 3 دقیقه، 30 ثانیه، 15 ثانیه) که یک منجم آماتور ایرانی با استفاده از دوربين ديجيتال Canon EOS 20D که پشت تلسکوپ 12 سانتيمتری شکستی اسکای واچر مجهز به موتور ردیاب سوار شده گرفته شده است.
عکس از اميرحسين ابوالفتح
+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم آذر 1384ساعت 22:47  توسط صابر  | 

چند تصویر زیبا از چند کهکشان

که توسط تلسکوپ فصائی هابل گرفته شده است

=======================================

M 51

Out of This Whirl: the Whirlpool Galaxy (M51) and Companion Galaxy

==========

کهکشان چشم سیاه

An Abrasive Collision Gives One Galaxy a Black Eye

==========

M100

M100 PC chip

==========

 گوشه ای از آسمان

Celestial Composition

==========

یک کهکشان شگفت انگیز و فوق العاده فعال

Hubble Captures an Extraordinary and Powerful Active Galaxy

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم آذر 1384ساعت 13:41  توسط صابر  | 

جلوه های ويژه در مريخ

 

جلوه های ويژه در مريخ
تصوير مريخ نورد «روح» روی تپه های کلمبيا. هيچ کس ديگری آنجا نبوده تا از مريخ نورد عکس بگيرد، اين تصوير در آزمايشگاه JPL ناسا با استفاده از فن آوری های هاليودی ساخته شده است تا تصوير درستی از فاصله ها و اندازه های اين عکس مريخ نورد ايجاد کند. مريخ نورد روح (Spirit) هم اکنون بيش از يک سال مريخی است که در سطح سياره به کاوش مشغول است.
عکس از ناسا
+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم آذر 1384ساعت 1:20  توسط صابر  | 

خروج پرقدرت گاز از ستاره های جوان

خروج پرقدرت گاز از ستاره های جوان

اين يکی از فعال ترين مناطق ستاره سازی جهان است که در فاصله 210،000 سال نوری از ما در ابر ماژلانی کوچک (يکی از قمرهای کهکشانی راه شيری) قرار دارد. مرکز اين منطقه جايگاه خوشه ستاره ای باز NGC 364 است. وقتی تابش شدید ستاره های داغ خوشه به مناطق چگال تر می رسد، اين پيکره های های رؤيايی و عظیم گاز و غبار را می سازد.
عکس از تلسکوپ فضايی هابل
+ نوشته شده در  جمعه بیست و هفتم آبان 1384ساعت 12:29  توسط صابر  | 

درخشش خیره کننده زهره

این شب ها پس از تاریک شدن هوا حدود ساعت 8 بعد از ظهر میتوان زهره درخشان را در افق جنوبی جستجو کرد .

این شب ها پس از تاریک شدن هوا حدود ساعت 8 بعد از ظهر میتوان زهره درخشان را در افق جنوبی جستجو کرد . زهره روز 12 آبان ماه به بیشترین کشیدگی خود در حدود 47 درجه میرسد . همان روز نیزعطارد هم با کشیدگی 24 درجه به بیشترین مقدار رسیده است . بنابراین این شب ها بهترین شبها برای رصد این دو سیاره است.  این شب ها زهره در صورت فلکی قوس در کنار سحابی مرداب میدرخشد . با استفاده از یک دوربین متصل به تلسکوپ میتوان عکس زیبایی را از آن گرفت .  در شامگاه شنبه 14 آبان زهره به 3.5 درجه ماه میرسد و مقارنه زیبایی را به نمایش میگذارد .

عکس از  Andy Skinner


منبع  : Astronomy

+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم آبان 1384ساعت 10:36  توسط صابر  | 

مقایسه عکسهای گرفته شده از کهکشان کلاه مکزیکی(M 104)

توسط تلسکوپ های هابل و اسپیتزر

و عکس ترکیبی از دو عکس:

Sombrero Galaxy

 

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم آبان 1384ساعت 12:30  توسط صابر  | 

قرص حول کوتوله قرمز:

Disk

 

ذراتی که کوتوله های قهوه ای را احاطه کرده اند و به عقیده دانشمندان منشا تولد ستارگان جدید میباشند:

Artist Concept

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم آبان 1384ساعت 13:56  توسط صابر  | 

Milky Way

کهکشان راه شیری

Artist's Conception

سیاره جدید منظومه شمسی

Artist's Conception

مظومه های خورشیدی درحال شکل گیری

Interacting Galaxies

+ نوشته شده در  شنبه هفتم آبان 1384ساعت 10:38  توسط صابر  | 

عکس های گرفته شده از چند کهکشان توسط تلسکوپ اسپیتزر

ngc3627

NGC 3627-M66

ngc3351

NGC 3351-M95

ngc2976

NGC 2976

ngc1566

NGC 1566

ngc4725

NGC 4725

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم آبان 1384ساعت 14:8  توسط صابر  | 

چند عکس تماشائی از آسمان

Artist Conception

Size Comparison

Planetary Collision

Artist's Conception

+ نوشته شده در  شنبه سی ام مهر 1384ساعت 10:34  توسط صابر  | 

                تصویری تماشایی از کهکشاني مارپیچی

 

تلسکوپ سوبارو موفق شد تصویری تماشایی از کهکشان مارپیچی NGC 2403 تهیه کند.

 

این کهکشان که در فاصله 10 میلیون سال نوری از ما قرار دارد از نوع Sc   می باشد که دارای بازوهای باز و یک هسته کوچک است . جرم این کهکشان  تقریبا یک دوم راه شیری است که مقدار فراوانی از آن را گاز هیدروژن خنثی تشکیل داده است. در بازو های مارپیچ این کهکشان ستاره های جوان در حال شکل گیری می باشند این مناطق در تصویر به صورت مناطق قرمز رنگی قابل تشخیص می باشد. در این تصویر خوشه های ستاره ای و همچنین سحابی های تاریک به سادگی قابل تفکیک هستند.NGC 2403 برای اولین بار نیست که مورد مطالعه قرار می گیرد بلکه ادوین هابل نیز برای آنکه نشان دهد کهکشان های دورتر ، سریعتر از ما دور می شوند  از این کهکشان به عنوان دلیل خود استفاده کرد . این کهکشان همچنین گزینه ی  خوبی برای نشان دادن وابستگی سرعت گردش کهکشان ها  و نورانیت آنهاست . از این کهکشان  همواره به عنوان موردی کاملا استاندارد برای مطالعات اختر فیزیکی استفاده شده است.دانشمندان عقیده دارند کهکشان های بزرگتر حاصل ادغام چندین کهکشان کوچک در گذشته هستند ، این ادغام می تواند نشانه ای عمیق بر هاله ی کهکشان گذاشته باشد.

بنا به مدارک پیشین دانشمندان حدس می زنند  ستاره های جوانی در هاله NGC 2403 وجود داشته باشند ، ستاره شناسان قصد دارند با بررسی  رنگ و نورانیت این ستاره ها از تصویر فوق به این سوال پاسخ دهند که آیا قطعا در گذشته چنین ادغامی برای NGC 2403 روی داده است یا نه .

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم مهر 1384ساعت 10:27  توسط صابر  |